|
نوشتارها -
زبان و ادب
|
|
جمعه, 27 اسفند 1389 ساعت 22:14 |
|
امروز هوا کمی گرمتر شده بود. آفتابِ شیراز جنگتر شده بود. هوا ی درون خودرو آنچنان گرم بود که دیگر نمیشد رختها ی کلفت زمستانه را برتابید. درستش را بگویم، بهار، تنه به تنه ی آدمها میزد.
گلِ شمدانی لبِ پنجره رنگ سبز ویژهای به خود گرفته بود انگار که برای زادنِ برگها ی تروتازه کمی پرشتابتر هم شده بود. گویا بهار میخواهد همه چیز را زیروزبر کند. بهگمانم این دگرگونی همان نوشدن جهان باشد. بهار، تنه به تنه ی همه ی جهان میزند.
زمستان که بود، گاهی با خودم میاندیشیدم که آیا این خوابآلودگی پایانی دارد؟ جهان چه خستهکننده و بی هوده مینمود. از در و دیوار زمستان پارسال شنیدنیها ی خوب و بد بسیار میرسید؛
تونسیها توانستند کشورشان را پیش از بهار زیر و رو کنند بهگمانم اکنون کمی آزادترند.
مسریها هم توانستند نوید آزادی در سال آینده برای خود دست و پا کنند. بهگمانم مسریها هم اکنون کمی آزادترند. شاید از باری که بر دوش داشتند کم شده باشد. شاید دیگر آسانتر راه میروند.
آرزو میکنم مردم لیبی هم در بهار آینده سبکتر در جاده و خیابانها ی کشورشان رفتوآمد کنند. یادمان نرود که آزادی بهایی دارد که باید پرداخته شود.
کار بحرینیها این روزها بسیار سخت است برایشان آرزوی شکیبایی و پیروزی میکنم یادمان باشد آزادی بهایی دارد که باید پرداخته شود.
نمیدانم ژاپنیها چوب کدام نابهکاریشان را میخورند! شاید از بس که در آفرینش و بهسامان کردن کشورشان کوشیده اند به جایی از آسمان برخورده باشد. آنچنان که زمین بلرزانده باشد تا این هم بشود یکی از داستانها ی شگفت و آموزنده ی نسکها ی اشو ی هزارهها ی آینده.
از همه ی بدبختیها ی مردمان جهان که بگذریم، ایران ما آمدن بهار را جشن میگیرد. بهار برای ما ایرانیها چیزی بیشتر از نوشدن جهان است. بهار ایران، یک بستن و یک گشودن هم هست؛ بستن دفتر رویدادها ی خوب و بد پارسال، گشودن دفتر سال آینده. ببینیم در دفتر سال 1390 خورشیدی برای ایران ما چه نوشته خواهد شد. کاش سرآغاز این دفتر با آزادی نوشته شود.
هر جایی که هستید برایتان آرزوی نوروزی خوش و سالی پر از خوبی دارم.
هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز |
|
نوشتارها -
زبان و ادب
|
|
پنجشنبه, 19 اسفند 1389 ساعت 13:29 |
|
شایان پروای(قابل توجه) دوستداران پارسی سره پایگاه « بهسازینامه» به نشانی زیر،در نگر(نظر) دارد با گروهی از هم اندیشان (دوستداران پارسی سره) ، آموزگاهی (کلاسی)، ناپیشگاهی (غیر حضوری) برای ورز(تمرین) واژه های پارسی سره برپاکند . آماج برپایی این آموزگاه آنست که با ورزیدن(تمرین کردن)، واژه ها در یاد بماند وکاربرد آنها آسان تر گردد. کسانی که گرایش(تمایل) و آمادگی به هنبازی (شرکت) در این آموزگاه را دارند ، می توانند برای آگاهی بیشتر ونام نویسی ،آگهی شماره 5 آن پایگاه را (در بخش آگهی ها) بخوانند.نشانی پایگاه چنین است:
http://behsaziname.webnode.com |
|
نوشتارها -
نسکها ی پارسی سره
|
|
پنجشنبه, 30 اردیبهشت 1389 ساعت 13:18 |
نویسنده: استاد حسین وحیدی
چاپِ دوم: 1388
پراکنشگر: نشر روزگار
شابک: 98796437414140
بخشی از این نسک ارزنده را از اینجا دریافت کنید.
|