انجمنِ پارسی‌مان

رسیدن به آماج‌ها در هر کاری نیاز به یک روش کار دارد. هر سازمان یا انجمنی باید دارای پایه‌هایی باشد که روش آن را بنمایاند. بی‌گمان اگر پایه‌های انجمن بخردانه و استوار نباشند پایداری و پیروزی در رسیدن به آماج‌های آن اندک و شاید هم دست‌نیافتنی باشد. بنده در زیر چند بایسته، پایه یا خویش‌کاری (وظیفه) را برمی‌شمرم که برای رسیدن به آماج‌های انجمن، هم‌وندان باید آن‌ها را هم‌واره درنگرند. اگر پیش‌نهادهای دیگر هم دوستان رو کنند بی‌گمان راه‌گشای بسیاری از دیگر شورمندان این انجمن خواهد بود:

بایسته‌های «انجمن پارسي سره»
همه‌ی هم‌وندان باید جستارهای زیر را به فرنام پایه‌های مایه‌وری انجمن در اندیشه‌، گفتار، کردار و نوشتار خود هم‌وراه به‌کار گیرند:

- پی‌ورزی (تعصب)، تیره‌گرایی، نژادپرستی، برتر دانستن زبان پارسی از دیگر زبان‌ها، کارهایی است که هم‌وندان باید با همه‌ی توش و توان خود از آن‌ها دوری کنند.

- خردگرایی بنیاد «انجمن پارسی سره» است، همه‌ی هم‌وندان باید در پاس‌داری از خردگرایی، خودانگیخته باشند.

- هم‌وندان باید به این باور رسیده باشند که در گذشته‌ی ایران‌زمین، زبان پارسی هم‌واره مایه‌‌ی هم‌بستگی همه‌ی تیره‌های ایرانی با هر گویش و زبانِ دیگری بوده است و در راه تلاش برای بر جا ماندن این ویژگی بزرگ زبان پارسی و هم‌وار کردن راه استواری این ویژگی برای آیندگان چیزی کم نگذارند.

- هر هم‌وندی باید برای هم‌بستگی میان هم‌وندان «انجمن پارسی سره»، هم‌واره در کوشش و تلاش باشد و در هر کاری نخستین نگرش همان نگاه‌داری و نگاه‌بانی از هم‌بستگی باشد.

آفرين.
بسيار آفرين
نمي دانم تا كنون فيلم راز را ديده ايد يا خير. هر چند كه پندارم آنرا ديده ايد. (پندارم و پنداشتن و ... در گويش گنابادي هنوز يكي از پركابردترين واژه هاست و من هم گنابادي ام). بياييد آنگونه كه در آن فيلم گفته مي شود رفتار كنيم. يعني (شرمنده كه ناپارسي شد) با پندار (انديشه) خود تنها به پرطرفدارتر شدن زبان پارسي بينديشيم و گسترش روزافزون و همگاني پارسي را در پندار خويش زنده ببينيم تا آن را در زندگي ببينيم.