روزانه چندین بار واژههای بیگانهی اسیستانت و معاون، بولتن و نشریه، تز و رساله، دیپلم و تصدیق، پارتی و ضیافت، مارک و علامت، مرسی و متشکرم به زبان ایرانیان میآید و دهها بار نوشته میشود. مگر این واژگان برابرهایی چون دستیار، پژوهشنامه یا گاهنامه، پایاننامه، گواهینامه، میهمانی، نشانه، سپاسگزارم، ندارد ...؟ در میان نامهای ایرانیان چند درسد واژههایی مانند آلبرت، الی زابت، روبرت، ژاسمن، ژان، ژانت، ژرژ، ژولیت، ژیلا، فلور، مارگارت، ماری، ونوس، ویولت ... یافته میشود؟ مگر نامهای ایرانی چون آرش، آرمان، اردشیر، بابک، باستان، پروین، پوران، تهماسب، تهمینه، جاوید، جویا، چامه، چوبینه، خرام، خرم، دارا، داریوش، رامش، رامین، فرشته، شهین، گوهر، یاسمن، همایون و ... نازیباتر از نامهای فرنگی، تازی و ترکی است؟
شاید آنگاه که فردوسیِ پاکزاد، دستبهکار سرایش و آفرینش شاهنامه شد، همین رویدادهایی را از سر می گذراند که امروزه ما هر دم میشنویم و بازمیبینیم. شاید او هم بر سرِ سرزمین سوختهاش روزها میگریست و پیوسته آه و افسوس سرمیداد و از خود میپرسید چرا باید این سرزمینِ آزاد و آباد چنین به سوی نابودی و ویرانی رود. بیگمان از همالان فردوسی کسان بسیاری بودهاند که کاسهی چهکنم، چهکنم در دست، پیوسته از زمین و زمان مینالیدهاند و بر سیهروزی ایرانی میگریستهاند. شاید فرودسی هم هر بار که سرودی کهن یا ترانهای میهنی میشنید اشک از چشمانش روان میشد، به همان گونه که امروز، هر گاه سرود «ای ایران، ای مرز پرگهر» را میشنویم، بُغز گلویمان را میفشارد، انگاری که دیگر هوایی نیست که در دم فروکشیم و باز پس دهیم.
وبگاه «پارسیمان» کار خود را از خردادماه 1385 آغازاند و در تیرماه 1388 نوسازی شد. این وبگاهاز سر دوستداری زبان پارسی برای گسترش زبان پارسی و آشنایی هر چه بیشتر مردمان با واژگان زبان و ادب پارسی و فرهنگ ایرانزمین بر پا شده است. برای آشنایی هر چه بیشتر با آماج و بایستهها ی برپایی این وبگاه میتوانید نوشتارها ی برگزیده ی پارسیمان را بازبینید. سرپرست وبگاه، امیدوار است که به یاری دوستداران زبان پارسی، گامی نو و پویا در راه پالایش، پاسداری و گسترش زبان پارسی بردارد و این یگانه همبستهگر مردمان ایرانزمین (همه ی سرزمینها ی ایرانی که اینک از آنسوی تاجیکستان تا فرا ی کردستان بزرگ است) را هر چه بهتر بپرورد. کوشش بر آن است که تا میشود از به کار بردن واژگان بیگانه در این وبگاه پرهیز شود تا راه برای بازآوری واژگان زیبا ی پارسی باز شود. چنین آزموده ایم که کاربرد واژگان بیگانه تنها از سر آموختگی است و اگر کسی بتواند این آموخته ی ناساز و زشت را به دور اندازد خودبهخود واژگان زیبا، خوشدریافت و روشن پارسی بر زبانش روان میشود. آزمودن این نکته چندان دشوار نیست از این رو آزمایش آن را به هر هممیهنی پیشنهاد میکنم. این وبگاه برای یاری شما در این زمینه است.
کارگردان این وبگاه یکی از همزبانان شماست که ویژگیها ی او را در زیر میتوانید دریابید:
کار: استاد دانشگاه آزاد اسلامی، پردیسِ مرودشت جایگاه زندگی: شیراز شماره ی همراه: 00989191045283 رایانامه :
نشانی رایانامه برای پیشگیری از آدموارهها ی هرزنامهها نگاهداری شدهاند، برای دیدن آنها نیاز به کارا کردن جاوا اسکریپت دارید.
اگر به یاری ما در راه پاسداری، پالایش و گسترش زبان و ادب پارسی و فرهنگ ایرانی میاندیشید، خواهشمند است برنما ی وبگاه پارسیمان را در وبگاه یا وبنوشت خود جای دهید:
شاید آنگاه که فردوسیِ پاکزاد، دستبهکار سرایش و آفرینش شاهنامه شد، همین رویدادهایی را از سر می
