درود بر پشتکار شما

رای‌ها: +0

درود بر شما که در این روزگار تاخت و تاز واژگان بیگانه، همچون فردوسی پارسی را زنده کرده اید.
رای‌ها: +3

با درود فراوان
بسیار از تلاش های شما در راستای شکوفا کردن هرچه بیتشتر پارسی نویسی سپاسگذارم.
رای‌ها: +1

با درود

تنها خواستم یک دیدگاه نه چندان خوشایند ( انتقاد) را اینجا بیاورم و آن اینکه آیا شما از واژه های ناآشنا بیش از اندازه سود نمی برید؟

از دیدگاه من اگر بخواهیم زبان را پالایش کنیم نباید چ رخش ناگهانی داشته باشیم .

من پیش تر هم از واژه کلیکیدن گلایه کرده بودم که شما فرمودید این واژه از آوای موشواره است باز من دیدگاهم بر این بود که هر واژه

می تواند ریشه ای داشته باشد که برای هر زبانی خردمندانه به چشم آید با این همه باید واژه های یک زبان با دیگر واژه ها هم خانواده

باشد تا هم آسانی زبان را فراهم سازد و هم هماهنگی آن را.

چنانکه در ساخت و بارور سازی زبان اسپرانتو هم چنین برنامه ای بکار رفته است

به هر روی از کارهای شما سپاسگزارم رای‌ها: +1

می‌پذیرم که برخی واژگان پیشنهادی بسیار ناآشنا می‌نمایند ولی پیش از هر چیز درنگرید که همه ی این‌ها پیشنهاد است و اگر در این وبگاه از همه ی آن‌ها بی ترس از این نکته کار گرفته می‌شود برای آن است که از آن کهنگی و ناآشنایی کاسته شود به هر روی این کار از جایی باید آغاز شود.
از این گذشته، همیشه نمی‌توان از واژه‌ها ی هم‌خانواده سود برد گاهی باید واژه‌ای نو ساخت و برای آن کوشید تا خانواده‌ای پدید آید. در باره ی کلیک همین گونه است. اگر چه پیشینه ی آن به بیست سال نمی‌رسد ولی اکنون می‌بینیم که جوانان ما آن را ناخوداگاه، به ساختارها ی راست‌کلیک، چپ‌کلیک، کلیکیدن، دوکلیک و ... به کار می‌برند. و چون از آن یک پویه (فعل) ساده ساخته اند من پیشنهاد می‌کنم که آمدن آن به زبان پارسی را خوشامد بگوییم.
رای‌ها: +0

دوست عزیز ، پس رفت در زبان را پالایش نمیگویند. چطور است از زبان پهلوی استفاده کنیم ؟ نه من و نه شما نمیتوانیم و شدنی نیست که برای گفتار مردم کل مات را اختراع ( یا حتی کشف کنیم ). قبول دارم که وضعیت فعلی خوب نیست ولی این هم کار نیست که کل مات عجیب و غریب و نا آشنا و حتی منسوخ را بیاوریم بگوییم اینها فارسی است یا به قول شما پارسی.
شما استاد گرامی میدانید که اول گفته شده و سپس نوشته شده و در نهایت دستور زبان آمده. پس ملاک گفتن است نه چیز دیگر. اگر امروز همه ( نه بسیاری ) میگویند کامپیوتر به زور رایانه کردن آن نمیشود، چنانچه نشده. فکس هم نمابر و هلیکوپتر هم چرخبال نشده. حالا ما هی زور بزنیم.
ولی " اسپیکر" بلندگو هست و "اروپلان" هواپیما، چرا ؟ شما بهتر میدانید. نکته در پویایی است اگر زبان را فچل کنیم این بهترین نتیجه است، که باز داریم سعی میکنیم عقب گرد کنیم. اینها که هست را ول کنید برای پویایی زبان و استفاده کننده فکر کنیم. چه فرقی دارد به قول خود شما کلیک یا تلق.
ولی من این را نمیفهمم " آگاشتن نگرش" پس غلط است. رای‌ها: -1

گاهی هنگام برخورد با زبان این پرسش پیش می‌آید که آیا باید درِ زبان را به روی واژگان بیگانه بگشاییم یا در باره ی آمدن هر واژه به‌نیکی بررسی کنیم؟
تا چند سد سال پیش، درِ زبان پارسی به روی واژگان عربی بازِ باز بود. به نگرش من، آن شد که دیگر کسی از نوشته‌ها ی پارسی چیزی نمی‌فهمید نمونه ی آن تاریخ وصاف است که اگر شما امروز آن را بخوانید هیچ از آن نخواهید فهمید حتا اگر با زبان عربی هم آشنایی داشته باشید. مردمان چند سد سال پیش هم کمابیش همین گونه بودند و چیزی از چنین نوشته‌هایی نمی‌فهمیدند.
ولی از یک‌سد سال پیش تاکنون ایرانی‌ها گزیرش کردند که اندکی در باره ی واژگان نوآمده بیاندیشند و با بررسی و موشکافی آنان را به زبان راه دهند. اندکی سپس‌تر این پرسش پیش آمد که آیا باید همه ی واژگان بیگانه را با برابرها ی پارسی جایگزین کرد یا برخی را پذیرفت و برخی را جایگزین کرد. کار کمی دشوار شد. ولی آن چه من امروز دانسته ام و می‌بینم که انجام می‌شود شاید بتوان بر آن نام «هم‌تاگزینی برای واژگان بیگانه» نهاد. چرا که فرهیختگان کوشیدند تا برای هر واژه ی بیگانه یک هم‌تا ی پارسی پیشنهاد کنند. و کاربرد و گسترش آن را به مردم وانهادند هرآینه جز این راه دیگری نیست. همان‌گونه که گفته اید کسی را نمی‌توان ناچار کرد که فلان واژه را به کار برد یا بهمان واژه را به کار نبرد. این چیزی است که هر کس خود باید درباره ی آن گزیرد.
اگر شما واژه‌ای را نفهمید این بدان معنا نیست که آن واژه نادرست است. تنها می‌توان گفت که «من این واژه را نمی‌فهمم». فرهنگ ده‌خدا پر است از واژگانی که شاید شما آن را نفهمید ولی بدین روش نمی‌توان آن‌ها را ناپارسی یا نادرست دانست.
اگر کوشش مردان و زنان ایرانی در این سده نبود امروز هنوز شما واژگانی چون شهربانی، شهرداری، دادگستری، دانشگاه، دانشکده، رایانه، یارانه، و سدها واژه ی دیگر را نمی‌فهمیدید ولی نظمیه، بلدیه، عدلیه، اونیورسیته، فاکلتی، کامپیوتر، سوبسید و سدها واژه ی دیگر را می‌فهمیدید و به کار می‌بردید. و به گفته ی استاد کزازی، همچنان بر کاربرد و برساختن جزیره‌ها ی واژگانی پا می‌فشردید. واژه اگر از خود زبان باشد با سامان آوایی آن جور خواهد افتاد و ریشه ی آن در زبان و اندیشه ی مردم گسترده خواهد شد و بر پویایی زبان خواهد افزود. آن‌گاه زاینده خواهد بود و با دانستن یکی از واژگان و درک چند تا واژه ی هم‌خانواده دیگر نیازی به برگشت به فرهنگ و واژه‌نامه برای فهمیدن آن نیست. برای نمونه، واژه ی دانستن را در نگرید که از آن واژگان دانش، دانش‌گاه، دانش‌کده، دانش‌سرا، داننده، دانا، پردانش، دانش‌مند، دانش‌یار و ... ساخته شده است و کمابیش همه ی این واژگان در سد سال واپسین ساخته شده اند و بر گنجینه ی زبان افزوده شده اند و همه ی آن‌ها تا پیش از کاربردشان برای پارسی‌زبانان ناآشنا بوده اند ولی اکنون به آسانی دانسته می‌شوند و دیگر کسی بر آنان خرده نمی‌گیرد. ولی اگر سدسال پیش‌تر را بازرسید برخی از این واژگان علم یا ساینس، انیورسیته، فاکلتی، اسیستانت پروفسور و ساینتیست و ... گفته می شدند که اکنون نوشتن این واژگان در میان نوشته‌ها ی پارسی نه‌تنها پسندیده نیست بلکه خنده‌دار نیز هست. کوششی که گذشتگان کردند در را بر این پاشنه چرخانده است که فرخنده است. بی‌گمان اگر امروز ما کوششی را بیاغازیم چند سال دیگر شکوفا خواهد شد. پارسی‌مان با این دیدگاه گاهی واژگان دور و ناآشنا را به کار می‌برد.
شاید اکنون واژه ی آگاشتن در نگرش شما نادرست باشد ولی هم‌میهنم، آگاشتن = ثبت کردن، است. پس از این دیگر این واژه نادرست نیست! چون شما آن را می‌دانید و می‌فهمید. هم‌خانواده‌ها ی آن می‌تواند از دو ریشه ی آگاشت و آگار ساخته شود. ساختن و گستردن آن‌ها بر دوش من و شماست. اگر این گونه بیاندیشیم دیگر پویایی زبان را در رها کردن آن به خود، نخواهیم دید.


رای‌ها: +3

سپاس-سر بزنید رای‌ها: +0

در پاسخ به علی رضای گرامی

اگر «پهلوی» را ندانی زبان / به «تازی» تو «اروند» را «دجله» خوان! (فردوسی، برگرفته از فرهنگ سترگ دهخدا) رای‌ها: +0

سلام. پیوندک مشکل د ارد و قابل دانلود نیست. رای‌ها: +0

درود

کار بسیار خوبی است. در کنار یافتن واژه های مناسب, بکار بردن همه ظرفیت زبان فارسی از دید دستور زبان هم به نظر لازم می آید. از نزدیک به 19 زمان مختلف کار یا فعل در زبان فارسی, تعداد کمی امروزه استفاده می شود که توانایی زبان را در انتقال معنا محدود می کند. کتاب زبان پاک کسروی می تواند نقطه شروع خوبی باشد.

پاینده باشید رای‌ها: +0

آفرین بر شما فرهیخته گرامی رای‌ها: +0

گرچه من نیز با دیدگاه علی‌رضا کمی همراهم که نمی توان به زور واژگان را جایگزین کرد، ولی همراه با نظر نویسنده ی مطلب، گاهی کاری صدها سال زمان نیاز دارد، و شاید حتی به عمر ما هم نرسد، ولی این دلیل بر انجام ندادن نیست! روزی نیوتن جازبه را کشف کرد، آن زمان زیاد به کار فیزیک نیامد، ولی امروز ببینید چه نظریه ها که ساخته نشده!
یا همانطور که نویسنده گفتند، شاید امروز کاربرد نظمیه و بلدیه نه تنها درست نباشد که موجب تمسخر دیگران هم باشد، کامپیوتر شاید واژه ای باشد که نتوان برای آن واژه ای میهنی جاانداخت چرا که کلا کالاییست بیگانه ولی اینهمه کلمه در زبان ما که داشته ایم و تازیان و دیگر بیگانگان از ما گرفتند چه؟!!!
اینکه کتاب حافظ و سعدی و فردوسی باز کنی و آنجا که عرب است را بفهمی و آنجا که فارسی است را نه! آن چه؟؟!!!
بازگشت در زبان به نظر من درست است، اما کسی نگفت به پهلوی بازگردیم، یا به زبان های پیشتر! همان زبان متن شاهنامه را بسیار دوست دارم! رای‌ها: +0

با سپاس
از ديدگاه من آميختگي سالم يك زبان با زبانهاي ديگر (بويژه در دوران ما) پويايي آن را دوام مي‌بخشد. بنابراين هرگونه زياده‌روي در پالايش زبان پارسي مي‌تواند براي كنش و واكنش فرهنگي و نيز گفتمان با ساير فرهنگها زيانبار باشد. در اين مورد مي‌توان زياده‌روي در زدودن واژگاني چون تلفن، تلوزيون، فيلم، سينما، كامپيوتر و ... كه در اكثر زبانها كمابيش يه يك صورت گفته مي‌شود، زيبنده نيست. رای‌ها: +1

با درود فراوان و سپاس از تلاش شما . در مورد واژه كليك مطلبي به ذهنم مي آيد شايد درست شايد غلط. ساكنين جنوبي زاگرس كه از بختياري ها مي باشند بجاي انگشت از واژه كليچ استفاده مي كنند. شايد كليچ بدليل اينكه انگليسي ها سالهاي بسياري در اين مناطق در پي نفت بودند به عاريت گرفته شده همانند واژگان كلند سلجري كه نوعي كلنگ مخصوص سربازان انگليسي بوده يا كوپ كه همان استكان چاي خوري است و يا شاد كليچ واژه اي پارسي باشد. رای‌ها: +0

با بهترین درودها
من به جای واژه مرخصی واژه خود رسی را پیشنهاد میکنم.
یعنی زمانی که هر کسی برای رسیدگی به کارهای خود ( شخصی ) نیازمندست.
با سپاس فراوان. رای‌ها: +0

بادرودفراوون به پارسی جویان دلبند خودم
جوادم.
به شما یه نامه ی رایاتاری دادم ولی هیچ پاسخی دریافت نکردم..می خواستم بگم کارتون خیلی هم به جاودوست داشتنی هست وپاداش بزرگی هم داره.ولی چندتاواژه تون خیلی خیلی اززمان ما دور شده اند.بااین همه مابایداوناروبرگردونیم ولی نه امروز.به گمونم شیوه ی بازگردانی اوناروبه ریخت یه پیشنهاد تو نامه ام نوشتم.سپاسگزار می شم اگه بخونیدش.چون خیلی دوست دارم باهاتون همکاری کنم.
خدانگهدار. رای‌ها: +0

از فرهنگ فدایی نیز می توانیم بهره مند شوید رای‌ها: +0